گاه گدار یک روان شناس پاره وقت

یک مطلب اخمالو با چشم های بق کرده

الی — Thu, 17 May 2012 19:53:43 GMT

چی توز: قربونم بری..

من:

...

یه مبحثی در روان شناسیه بنام کنار آمدن یا مقابله (coping).

که به نحوه تلاش آدم براای کنار آمدن و برخورد با استرس و بخصوص هیجان های منفی روزمره اشاره داره.

دو تاش که مهم تر هستن: مقابله مسئله مدار (problem focused) و هیجان مدار (emotion focused).

مقابله مسئله مدار در واقع همان حل مسئله است. یا پیدا کردن راه حل. که شامل جمع آوری اطلاعات، برنامه ریزی،تصمیم گیری و حل کردن است.

مقابله هیجان مدار تلاش برای کاهش و مدیریت هیجان منفی است. یعنی در واقع شما روی راه حل مشکل تمرکز نداری بلکه فقط احساس بدی که داری را با یک سری کارهای انحرافی کاهش میدی. مثل پرت کردن حواس یا صحبت با دوستی در مورد مشکل. حتا خوش بین بودن هم یه راه حل هیجان مداره. یه چیزایی مثل خوردن و یا خرید کردن

هم نوعی از همین نحوه مقابله است..

این هر دوتاش خوب است ولی باید در جای خود استفاده بشه. این روش ها در موقعیت های مدیریت بحران بخصوص کارایی دارن.

بعضی وقت ها این دو تا با هم استفاده میشه. مثلا وقت عصبانیت شما باید عصبانیت خودتون را کاهش بدین بعد

دنبال یه راه حل برای مشکل باشید.

گاهی هم یکی به دیگری اولویت داره. مثلاً فردی که مبتلا به سرطان شده، دیگه راه حلی براش وجود نداره: همان

دارو درمانی و شیمی درمانی. اما اینجا این فرد باید خودش هیجان مدار برخورد کنه و اصل حال خودشو ترمیم کنه.

البته راه حل های هیجان مدار باید سنجیده و بجا باشه. هر کاری که باعث بشه احساس شما تعدیل بشه،

لزوماً بهترین روش نیست. مثلاً پرخوری هنگام ناراحتی اصلاً راه مناسبی نیست. اما پیاده روی روش خوبیه.

یا همین خودکشی هم در مواقع بحران یک راه حل هیجانی است.

به هر حال باید خودتان یه راه هیجانی مناسبی برا خودتان پیدا کنید.

خلاصه این که من امروز داشتم هیجان مدار برخورد می کردم به یک قضیه ای و رفتم یکی کرانچی بخرم.

در عرض یه مدت کوتاهی، 200 تومان اومده روش. من هم ترک عادت کردم . حالا هیجان منفیه تو وجودم جا خوش کرده اساسی.

شاید مطلب قابل تأملی نباشه این نکاتی که گفتم،

اما با کمی دقت باین نوشته شما می توانید نوع برخورد خودتان به مشکلات را ارزیابی کنید.

معمولاً در دسترس ترین راه ما هیجان مدار است. که البته اغلب اوقات بهترین راه نیست.

اما من معتقدم همین آگاهی به نوع برخوردمون به مشکلات می تونه اولین قدم ما براای اصلاح رفتارمون باشه.

خوبه که بدونیم چجوری با قضایا برخورد داریم اون وقت میتوونیم رو اعمال

خودمون اسم بذاریم و خوب و بد بودن اون رو ارزیابی کنیم، و همین باعث میشه ذهنمون راه مناسب رو پیدا کنه.

در واقع نوعی تمرکز فکری به حساب میاد.

Even it is dark enough, you can see the stars

روز زن

الی — Sat, 12 May 2012 09:56:46 GMT

به مناسبت روز زن یه هدیه کاربردی برای خانم های خوب.

عصبانیت

سمفونی وجدان

الی — Tue, 08 May 2012 20:26:33 GMT

قبلاً معیارم برای خوب و بد بودن آدما اخلاق بود. اما بعد متوجه شدم یه چیزی قبل اخلاق شاید مهم تر باشه.

نمی دونم شاید از دید شما غلط باشه این طرز برداشت من. اما به مرور متوجه نقش وجدان شدم.

به هر حال وجدان روی قضاوت ما اثر داره. قضاوت ما درباره خودمون و کارمون.

اگه یک کار غیر اخلاقی انجام بدی بعد احساس عذاب وجدان داشته باشی،

تا این که همچین احساسی نداشته باشی، یه فرقی با هم داره. نداره؟

خوب به هر حال بد بودن نسبیه. شاید وجدان داشتن اونو نسبی تر کنه. نه؟

پرستار بود. برای مشکل یکی از دوستاش باهام تماس داشت:

(بچه دوستم 4 سالشه. حرف نمیزنه. در طول روز فقط میدود و خرابکاری میکنه. دستشویی بلد نیست هر جایی از خانه کارشو انجام میده.)

مادر: یه خانم داروساز ، مطلقه، اهل پایتخت، با یه پسر به نام آریو برزن (این واقعاً اسمه؟؟).

برای داشتن شغل پردرآمد ساکن یه شهر دور از پایتخت میشه، با بیش از 1500 کیلومتر فاصله.

اما همسرش که دکترای یه رشته مهندسی توپ را داشت همون پایتخت موندگار میشه.

منش خانم یه جور بود که افراد مذکر زیادی را دور و بر خودش نگه میداشت..

خلاصه حال و هوای شلوغی داشت. در این بین با آقایی از اهالی همون شهر آشنا میشه و یه رابطه ای شکل میگیره. در بالا و پایین روابطش، از همسرش جدا میشه.

همسر سابق بعد جدایی به مدت 3 سال میره خارج از کشور.

در این مدت داروساز با این آقا نامزد میشه. این آقا شاید دیپلم داشته باشد، در بازار زیر دست پدرش در فروشگاه لوازم خانگی کار میکرده ولی در حال حاضر در داروخانه خانم دکتر مدیره..

آریو مشکلات زیادی داشت. ولی اخیراً که کنار سفره ناهار شماره 2 انجام میده، مادرش به فکر میفته که نکنه بچه من مشکلی داره؟ بنظر بچش مشکلات رشد developmental مخصوص کودکان داره شاید بیش فعالی

با توجه خیلی کم attention deficit. آریو نیاز به گفتار درمانی داره.

بگذریم رفتار آریو یا مراجعه به روان پزشک کودکان و مصرف دارو بهتر میشه.. اما هنوز بچه شلوغی است.

در تربیت این بچه خیلی سهل انگاری شده.

پرستار یه بار دیگه با من گفتگویی داشت:

(همسر سابق برگشته ایران.هنوز خواهان داروساز است و به شدت افسرده.

داروساز با همسر سابق تلفنی رابطه داره. به نوعی همسر سابق رو امیدوار نگه میداره.

و همسر سابق از نامزد جدید داروساز چیزی نمیدونه. من الان 3 ساله راز داروسازو نگه داشتم.

میخوام به همسر سابق همه چیزو بگم. بگم که داروساز قبل جدایی هم با یکی دوست بوده.)

چی به تو میرسه؟؟

بهر حال فاصله ها ی کیلومتری خیلی چیزا رو نامحسوس میکنه. پرستار در صرافت این بود همسر سابق رو از جریان های عشقی داروساز اگاه و اونو به سمت خودش بکشه. خوب موقعیت همسر سابق ایده آل بود. که البته پرستار موفق نشد. چون همسر سابق بعد از آگاهی ازین اتفاقات اعتراف میکنه قبل طلاق هم میدونسته

داروساز با یکی رابطه داره، اما با این وجود نمیتونه داروسازو فراموش کنه.

همسر سابق در یک دور معیوب گرفتاره. نمیتونه خودشو بکشه بیرون.

هنوز زندگیش پر از فعل های منفیه.

اینکه یک چیزی رو از دست بدهی و براش سوگوار باشی، چه بسا طولانی مدت، خیلی بهتر و مفید تر از اینه که در توهم داشتن یا خیال بدست آوردن اون چیز روز را شب کنی.

بهر حال یک واقعیت پررنگی وجود داره، نداره؟

حالا تلخ یا تلخ تر یا تلخ ترین.. اولش سخته که بتونی واقعیت رو از تصورت جدا کنی.

شاید اگه بنویسی راحت تر سوا کنی این دو تا رو. بگذریم..

خلاصش کنم که مشکل داروساز وقتی بمن مراجعه کرد، تمام این ها که گفتم نبود، نه آریو، نه همسر سابق

یه مشکل جزیی داشت. این که نامزد فعلی در محیط کاری با ارباب رجوع پرخاش میکنه و داروساز میترسید این پرخاش بخاطر جنس بدِ اخلاق اون آقا باشه. که شاید فرد درستی رو انتخاب نکرده. که همه چیز این اقا اکی است اما میترسم اخلاق تندش زیر یک سقف هم پیدا باشه. اینکه شاید انتخاب اشتباهی داشته باشه.

بقول اون خواننده ها، ...یه حرفایی همیشه هست... که من یکیشو میگم:

آقایی که با یک زن متاهل دوست شه و کاری کنه از همسرش جدا شه واقعا اکی هست؟؟

نمی دونم قوه قضاوت خوب و بد داروساز کجا گم شد؟

*نمیدونم شعر دوست دارید یا نه؟؟ می دونستین این شعر مال شفیعی کدکنی است؟؟

غزلی در مایه شور و شکستن

نفسم گرفت ازین شب، در این حصار بشکن

درِ این حصارِ جادوییِ روزگار بشکن

چو شقایق، از دلِ سنگ، برآر رایتِ خون،

به جنون، صلابتِ صخره ی کوهسار بشکن

تو که ترجمانِ صبحی، به ترنم و ترانه

لب زخم دیده بگشا، صفِ انتظار بشکن

"سرِ آن ندارد امشب که برآید آفتابی؟"

تو خود آفتاب خود باش و طلسمِ کار بشکن

بسُرای تا که هستی، که سرودن است بودن

به ترنمی دژِ وحشتِ این دیار بشکن

شبِ غارتِ تتاران، همه سو فکنده سایه

تو به آذرخشی این سایه ی دیوسار بشکن

ز برون کسی نیاید چو به یاریِ تو، اینجا،

تو ز خویشتن برون آ، سپهِ تتار بشکن.

1975

زحمت کشیدم از روی کتاب تایپ کردم.

مکالمه ای که شنیدم..

الی — Sat, 05 May 2012 18:39:31 GMT

..... وسط بحث....

مهرداد: (چرا از ایران نمی ری؟)

او: (وابستگی عاطفی دارم. من در ایران هم دلم می گیره و دل تنگ می شم. اون جا که تنها ترم. پس دل تنگ تر خواهم شد.)

مهرداد: (فقط عاطفی؟)

(او) اول با تردید داره نگاه میکنه اما دودلی چشماش برای من آشناست. به هر فردی به راحتی اعتماد نداره.

(او) می داند مهرداد شیفته بودا است.

او: (نه خوب. ببین مگه اون داستانو نشنیدی که شیوانا میگه جوون که بودم می خوااستم دنیا را تغییر بدم و ... الان فهمیدم باید خودمو تغییر بدم.. خوب. من تعبیرم اینه خودمو هرجا می تونم تغییر بدم اما وقتی کشورم رو تغییر میدم در واقع دارم دنیامو

تغییر میدم. درستش اینه خود من در مکان ثابت تغییر کنه نه با تغییر مکان تصورم از خودم عوض شه.)

مهرداد: (تو این مملکت؟)

او: (یه چیزی رو نمی شه تغییر داد. اینی که می گم نظر شخصیمه من می گم شاید یکی معلول جسمی باشه و مثلاً دست نداشته باشه با همان معلولیت می سازه. شاید 100 درصد نشه اما با همون معلولیت زندگیشو پیش میبره و .. من شاید مملکتم

مثل یه فرد علیل باشه. اما من اگه بتونم بااین مملکت معیوب به چیزایی تو زندگیم برسم هنر کردم. درسته؟ )

...

مهرداد: (با این مردم؟)

او: (مردم ما مثل زنجیر به هم متصلن. من اگه بخوام تغییرش بدم باید زنجیرو قطع کنم. من رسالت شخصیمو این جوری تعریف کردم. نمیشه جو رو عوض کنی باید دونه دونه ادم ها رو تغییر بدی تا رشته های این زنجیر معیوب از چند جا شسته شه . برای تغییر هر ادم فقط یه تلنگر کافیه. بعد دیگه ولش کن فطرت ادم راه رو بهش نشون میده. هر آدمی می تونه ادمهای اطرافشو بشکنه و پیش بره. مثل موج مکزیکی باید پیش بری در ایران..

مهرداد من میگم ما یه وظیفه اجتماعی داریم. چرا فقط به خودمون بسنده کنیم؟؟ هر آدمی یه رسالتی در دنیا داره که باید تعریفش کنه. چرا همه چیزو شخصی میکنیم؟ کاش کمی وسعت دید داشتیم و به دو نفر یا بیشتر فکر می کردیم.)

این مکالمه خیلی طولانی بود وخارج از حوصله من برای تایپ. من این مکالمه را در شیراز گوش دادم.

الان تاجایی که ذهنم یاری کرد براتون نوشتم. شاید ابهام داشته باشه که به نابلدی من در نوشتن ببخشید. وبپرسید تا جوابتونو بنویسم.

نمی دونم شاید (او) که من حرفاشو شنیدم یه روزی پشیمون بشه از رسالتش ؟

خودتی

الی — Mon, 16 Apr 2012 08:44:38 GMT

استاد مصاحبه روانی همیشه بهمون می گفت (خوب نگاه کنید. زبان بدن خیلی مهم است.

ولی یادتون باشه قضاوت و تفسیر نداشته باشید..)

کار سختیه ولی ما معمولاً یاد گرفتیم با قضاوتی که داریم رفتارمون رو شکل می دیم.

بگم تمرین کردن این قضیه خیلی مشکله.

خوب برگردیم سر داستانمون ..

یه خانم امده بود (23 ساله) دوباره متقاضی طلاق .. با یک فرزند دختر حدوداً 5 سال.

این خانم یک بار قبلا از همسرش جدا می شه ولی بعد مدتی دوباره رجوع می کنن.

دلیل طلاق هم بیکاری آقا بود. و البته دنبال بیکاری معمولاً بی عاری هم هست دیگه.

خلاصه رجوع می کنن و این بار ساکن شیراز میشن تا شانس زندگی دوباره را در این شهر امتحان کنن.

حالا 6 ماه نگذشته خانم دوباره اومده بود برای طلاق.

چرا دوباره طلاق؟

هنوز بیکاره. و هنوز معتاده و هنوز شبا نمیاد خونه.

بهش گفتم این که همون مرد 6 ماه پیشه. اون موقع این مهم نبود الان اومده تو نظرت؟

گفت: نه دیگه پشیمونم. مهریه ام را هم می بخشم (بار قبل هم بخشیده بود). فقط می خوام دخترم را داشته باشم.

و افسردگی گرفتم. (رگ های توی چشمش کم کم داشت ادای قرمز شدن در میاورد و نمدار میشد.)

با وجود اظهار افسردگی، زبان بدن (body language) چیز دیگری می گفت:

موی مش شده، حتا یک میلی متر از رنگ ریشه موهاش برنگشته بود. ازین مدل ها که سیخ میشه میره هوا.

2 تا گوشی موبایل داشت. مثل بیشتر آدم ها یکیش ازین نوکیا پاره سنگیا و یکیش ازین مدل های لمسی.

از نظر آرایش و پوشش خیلی آراسته بود. و بینی مصنوعی

اما تناقض حرف و بدنش این بود که می گفت: خرج زندگیمونو خودم دارم درمیارم. می رم خونه مردم کارگری. خرج دخترم و خودم رادر میارم وکسی کمک نمی کنه. حتا شوهرم.برای همین می خوام جدا شم. الان هم خونه

مادرم ساکن هستم و شوهرم هم ازش بیخبرم...

ازینا که میگن شپش تو جیبش منیژه خانمه. البته راس میگف درآمدی نداشت اما حتماً یکی ساپورتش میکرد.

فقط خوب گریه می کرد .

گوشیش را هم که مدام رد تماس می کرد.

گفتم: بعد طلاق قصد ازدواج مجدد داری؟

(معمولاً جواب اینه: بیزارم و ....)

(زود تند سریع): اره.

: از کجا مطمئنی؟

: چرا. مامانم یکی را پیشنهاد داده.. گفته خرج دخترم را هم میده.

نتیجه امروز من:

بعضیا نمیان طلاق بگیرن میان دنبال گذر نامه.. گذر ازین شوهر به آن شوهر.

نه خیلی زیاد اتفاق میفته و نه خیلی کم. اما اونقدری هست که آدم را به تأمل وادار کنه که بخواد دنبال دلیل باشه.

دلیل هر چی هست سرفصلش با فقر شروع میشه.

زن هایی که واقعاً اسلام دست و پاشون رو بسته چون حق طلاق با مرد است.

GET SMART4

الی — Fri, 02 Mar 2012 12:28:51 GMT

* در اداامه صحبتای قبلیمون، این نکته رو اضافه کنم که وقتی قرار است صریح و بی پرده باشید،

از کلمات عذر خواهی استفاده زیاد نکنید. یعنی خیلی عذر خواهی نکنید.

** در مسئله جسور بودن، داشتن تفاهم دوستانه (rapport) باید مد نظرتون باشه.

اگه راپورت مناسبی داشته باشید در رسیدن به خواسته کمک کننده است.

جسور سرد نباشید. جسور گرم و پذیرا باشید.. اون جسارت کاذبه و داشتن تفاهم

جسارت واقعی. راپورت داشته باشین.

راپورت یعنی: گوش دادن فعال (مطمئن باشید مردم خوب میفهمن شما توجه مطلوب رو به

حرفاشون دارید یا نه)- ابراز جمله های همدلانه از سوی شما- سوال پرسیدن از گوینده در

مورد حرفهایی که با شمادر میوون میذاره- پیدا کردن یه مطلب مشترک بین خودتون و فرد مقابل

و صحبت درباره اوون- چشم تو چشم شدن با طرفتون.

راپورت مثل ساختن پل برروی رودخانه رابطه را متصل و قوی تر نگه می دارد.

**** خوب من بشما ارادت دارم اما نوشتن مطالب به نحو احسن و اینکه کیفیت کار

پایین نیاد ، مسئولیت میخواد و من تا اواخرفروردین قطعاً مطلب جدیدی نمیذارم.

و این شعر هم کادوی من برای شما خوانندگان عزیزم به مناسبت عید نوروز:

رسیده که باشی
طعمت اشتهای خاک را باز می کند
نارس هم ، فرقی نمی کند
تنها بی اشتها جویده می شوی

(محمد علی بهمنی)

GET SMART3

الی — Fri, 24 Feb 2012 08:22:00 GMT

* در رابطه با مباحث قبلی، اینو بگم که خواستن و توانستن فرق داره.

اینکه شما بتوانید ابرازوجود مناسبی داشته باشید با اینکه بخواهید این رفتار را در

موقعیت های مناسب (بنا به تشخیص خودتون) ابراز کنید، تمایز بذارید.

یکی از راه های پیشرفت در ابرازوجود اینه که خودتون را در موقعیتی خنثا و

قابل پیش بینی قرار بدهید. مثلا میدونید که اگر درخواستی از فردی داشته باشید،

پاسخ ان فرد حتما منفی است. جواب های منفی احتمالی که از اوون فرد

احتمال دارد بشنوید، را در ذهن مرور کنید و حدس بزنید.

این ها یه سری تمرین های رفتاری است که فرد بتونه موقعیت رو پیش بینی

کنه و از سردرگمی دربیاد. چون بیشتر افراد که جسارت و جرأت مطلوب و دلخواه

خودشون رو ندارن، از عدم پیش بینی موقعیت ها رنج میبرن.

وقتی در موقعیت های آسون خودتو قرار بدی و بتونی حدس بزنی و پیش روی کنی،

کم کم ترس از موقعیت های ناشناخته از بین میره و تعداد واکنش های مناسبی

که قرار است دراین موقعیت ها از خودت نشوون بدی، رو به افزایش میره.

** یادتونه نوشتم رفتار assertive (جراتمندی یا ابراز وجود) با پرخاشگری فرق داره:

هر دو درباره پایداری بر حقوق فردی است. در موقعیت جراتمندی فرد به حقوق دیگران

هم احترام میذاره و خط مشی مصالحه و توافق داره: موقعیت برنده-برنده.

اما افراد پرخاشگر گستاخ، منیپولیتیو، خوار و خفیف کن و بددهان و پرخاشگر هستن.

در مورد انگیزه های دیگران طرز فکری منفی دارند و دنبال تلافی هستند.

به نقطه نظر دیگران توجهی ندارند و با هزینه کردن دیگران به موقعیت برنده دست می یابند.

و به دنبال ایجاد تعارضات غیر ضروری هستن.

...

*** خوب حالا برای این جلسه:

صریح و بی پرده باشید.

یه مطلب رو نپیچید در هزارلای حرف. در لفافه یا معذوریت یا رودربایسی یا چاپلوسی.

اگه درخواستی داری اصل قضیه رو بگویید. و متقابلاً جواب هم بی پرده باشه.

یعنی هم درخواست و هم پاسخ بدور از این موارد بالا باشه.

(حالا که فکرشو میکنم میبینم کاش ما غنی سازی شخصیتی داشتیم بجا غنی سازی چیزای دیگه)

بهترین روش بعد از ابراز مخالفت صریح و واضح، ارائه راه حل هایی از سوی خودتون است.

یعنی یک (نه) کشدار نگید و بروید به سمت کارخودتوون. بلکه برای فرد پیشنهادهایی

داشته باشید. چون با (نه) گفتن درسته شما برنده اید اما موقعیت باید دوطرفه برنده باشد.

3 تا مسیر وجود داره برای دنباله روی که تایپ نشده است و هفته آینده میذارمشوون.

این سایت ** دانلود کتاب است . البته مدتی با عنوان جرایم رایانه ای بسته بود ولی کتابهای

خوبی برای دانلود داره. اگه کتاب خوبی دانلود کردید، بمن هم خبر بدید..

GET SMART2

الی — Fri, 17 Feb 2012 09:30:04 GMT

جرأتمندی به معنی دفاع از حقوق خودتون در کنار احترام به حقوق دیگران است.

یعنی مسئولیت های خودتون را انجام بدین و در کنارش از دیگران هم بخواهید که

مسئولیت هاشون را انجام بدن.

بعضی از جملات افراد غیر جرأتمند به این شرح است:

اگه فردی درخواست من را رد کند، به این معناست که مرا دوست ندارد.

آنها آن کار را انجام نخواهند داد، پس من هم ازشون تقاضا نمی کنم.

نیازهای من به اندازه نیاز و خواسته دیگران مهم نیست.

من حق پرسیدن ندارم.

بهتر است که تسلیم شوم و از بحث و برخورد اجتناب کنم.

اگر سوال بپرسم آنها فکر می کنند که من بی ادب و پررو هستم.

این جا چند تا از فکرهای پرخاشگرانه را ذکر می کنم:

مردم باید همیشه آنچه را که من می گویم انجام دهند.

امتناع و عدم قبول درخواست من به معنی حمله به شخصیت من است.

نیازها و احتیاجات من از دیگران مهم تر است.

حالا چند تا مثال برای تفکر مثبت می آورم:

ما از نظر سازمانی در طبقات متفاوتی هستیم اما به عنوان یک فرد

هر دوی ما از حقوقی برخورداریم.

اگر هر دوی ما نظرمان را ابراز کنیم، می توانیم راهی را پیدا کنیم که به اون

چیزی که می خواهیم برسیم.

من به اون چه که شما می گویید گوش می دهم و همین توقع را از شما داریم.

این ها جملات مثبتی هستند که می توانند جرأتمندی شما را زیاد کنند.

آنها را با خودتان تکرار کنید.

حقوق و مسئولیت ها در محیط کار:

خوب ابرازوجود میتونه بین ایندو تمایز بذاره

ابرازوجود میتونه از حقوق شما حمایت کنه ضمن احترام به حقوق دیگران و

ابراز وجود میتوونه به انجام مسئولیت های شما کمک کنه و در کنارش بر انجام مسئولیت دیگران هم پافشاری کنه.

خوب یکی از راه هایی که میتونه باعث افزایش ابرازوجود بشه

تاکید برلغت (من) است. جملات خودتون روبا (من) شروع کنید. وروی کلمه (من)

تاکید داشته باشید. این براای شروع کار مناسبه و به مرور براتون عادی میشه.

یک روش دیگه پیش بینی و تمرین موقعیت های خاص است. مثلا اگه قراره با رئیس خودتون ملاقات داشته باشید با خودتون تمرین کنید که چه حرفهایی را بزنید و انواع پاسخ رئیس و جواب های احتمالی خودتونو در چنته داشته باشید.

مطمئن باشید رئیس شما خیلی باهووش نیست و شما میتوونید انواع واکنش های اونو حدس یزنید و جوابی شایسته و درخور براشون داشته باشید.. بهترین پاسخ همیشه گستاخ ترین پاسخ نیست. و کم کم جواب های زیرکانه رو کشف خواهید کرد.

انشالله ادامه خواهد داشت..

آخرین تانگو در به.زیستی

الی — Sun, 12 Feb 2012 18:14:03 GMT

مادرش در زمان قدیم الایام کاباره.ای بود. خودش هم تا انقلاب میشه. تهران زندگی میکرد تا این که دست تقدیر اونو میکشونه

این گوشه دنیا. میترا رو میگم. وقتی دیدمش 55 سالش رو تمام کرده بود. یه زن خیلی هیکلی و بزرگ جثه.

برای بار چندم ارجاعش میدن به مرکز اورژانس اجتماعی به.زیستی.

پرسیدم بار قبل که مرخصش کردین، کجا رفت؟؟ جوابی وجود نداره.

خودش هم اینقدر حالش بد بود. بسیار شدید معتاد بود و خمار. روان شناس اورژانس من بودم

و یک مددکار هم موجود بود.

میترا مهمان دائمی بود مثل اینکه. برای ترک اعتیادش نه متادون نیاز بود و نه سی دی روان درمانی

به همراه قرص های 100 درصد گیاهی مشمئز کننده و منزجر کننده دکتر پورتون.

همون روش قدیمی که این جا خوب جواب میده. مثل فیلمای فردینی.

درد بکش تا سم از ریشه وجودت بیاد بیرون.

مسکن هم استامینوفن کدوئین و اب پرتقال برای مواقع اورژانسی.

اگه بگم ترک کرد حق مطلبو ادا نکردم همینو بگم که نه تنها ترک کرد بلکه زنده موند.

وقتی زنده موند تصمیم گرفتیم زندگی میترا رو احیا کنیم. من و مددکارش.

2 تایی. یه مستمری ناچیزی براش تعیین شد و پوشاک مناسبی براش تهیه کردیم.

ماهی دوبار مراجعه به روان پزشک.

قدم بعدی پیدا کردن دخترش بود که ساکن تهران بود. اما میسر نشد.

میترا شناسنامه نداشت. کارهای قانونی صدور شناسنامه را انجام دادیم.

روزی که به عنوان شاهد رفتیم محضر و فقط صدور شناسنامه مونده بود،

میترا من و مددکار و راننده به.زیستی رو به پیتزا دعوت کرد.

با اینکه رابطه صمیمی باهم نداشتیم وخیلی کم خارج از حیطه کاریمون حرفی باهم میزدیم

امابه ما علاقه داشت

به نظر میومد همه چی آرومه..

یه روز

مدیر یکی از مراکز به.زیستی دنبال یه پرستار برای یکی از اقوامش می گشت.

یه مرد حدوداً 60 سال یا بیشتر که همسرش فوت شده و مشکل کلیه داشت.

در این قسمت قضیه من و مددکار 2 تایی نقش هویج را داشتیم و میترا به سرعت

منتقل شد باوون خانه. هیچ وقت کشف نکردم چند و چون قضیه چطور بود.

میترا تلفنی بعدها قضیه رو تعریف کرد.

بعد ازین ماجراا فقط یه بار دیدمش. با مددکار رفتیم خوونه اون آقا دیدن

میترا. چادر سفید پوشیده بود و از ما پذیرایی کرد.

بعد مدتی زنگ زد به مرکز که این آقا خارج از توانایی من از من توقع داره.

بنظر شما خواننده عزیز یک مرد 60 ساله، با یک جفت چشم نابینا و کم بینا

که به مدد هفته ای 3 بار دیالیز زندگانی میکند و بدون عصا قادر به راه رفتن نمیباشد

.. چه توانایی هایی می تواند داشته باشد ؟؟

جواب: خیلی توانایی میتواند داشته باشد.

میترا که درکنار پرستاری مجبور بداشتن روابطی مطابق میل اون اقا

هم بود، بعد مدتی خسته میشه. میترا خیلی سرد مزاج بود.

نه بخاطر سن و سال جزء ویژگیهاش بود. و توقعات جن30 اون مرد عجیب.

راستی نگفتم میترا صیغه اوون اقا شده بود. بعد مدتی دوندگی، بالاخره میترا برگشت به.زیستی

اما اینبار بردنش خانه سالمندان. دورادور شنیدم بعداز ظهرا میره جایی کار میکنه و دوباره معتاد شده.

اما دیگه اینبار نیاوردنش مرکز ما.. همون خانه سالمندان موند.

راستی یادم رفت بگم میترا هیچ وقت شناسنامه اش را هم نگرفت.

*تعداد (من) هایی که کامنت میذارن، اعم از خصوصی و عمومی، زیاد شده و من (نویسنده وبلاگ)

قادر به تفکیک نمیباشم. لطفاً خودتون، خودتان را متمایز کنید..

I am ok

الی — Fri, 10 Feb 2012 19:12:36 GMT

این قسمت درباره این کتاب (وضعیت آخر) یه توضیحاتی مینویسم. البته از روی خلاصه هایی که از روی کتاب برداشتم.

کتاب یه سری تکنیک های ساده داره که کاربردی است.

مبنای کتاب اینه که ما به همان خوبی که بلد هستیم زندگی نمی کنیم.

در مورد کودک و واد و بالغ توضیح میده (فرض میذارم اینارو بلدین).

و میگه ما باید از (آدم خوب) به (انسان خوب) تبدیل شیم.

میگه ادم خوب درمان شده به این معنا نیست که دیگر خوب نیست بلکه بمعنی

اینه که فرد میتونه تصمیم بگیره خوبی را کجا بکار بندازه. آدم خوب یک والد قوی است

اما وقتی بالغ ما آزاد شه تبدیل به انسان خوب میشیم.

یکی از مباحث کتاب نوازش (stroking) است.

نوازش یعنی وارد شدن به آگاهی فرد دیگر.

نوازش یعنی شناخت. اول اگاهی از حضور فرد دیگری و بعد پاسخ دادن بر اساس آن چه آن فرد میگه

و انجام میده و نه انچه والد و کودک ما می گوید.

این به این صورت نیست که بیای و بگی: هی. من اومدم.

باید طبق حال و هوای فرد وارد عمل شی.. همون جوری که سنسورهای اون فرد رو به طور مناسبی تحریک کنه.

ازبین پاسخهایی که بذهن میاد، بتونی پاسخی رو انتخاب کنی که بهترین جواب رو بده.

((من معتقدم داشتن یه درجه از هوش هیجانی (شناختن حالات روحی طرف مقابل) می تونه باین مورد کمک کنه.

و برای داشتن ویا ارتقا هوش هیجانی و پاسخ مناسب به محرک ها، یاد بگیرید خوب ببینید و حدس بزنید و بر پایه حدسیات

وارد عمل شید.))

یادتون باشه: life is trying

انواع مختلف نوازش هم شامل:

گوش دادن، سوال پرسیدن، استفاده از اسم افراد، مردم داری، شوخ طبع بودن

واینکه سنگ بزرگ نشانه نزدن است. اگه تصمیم به تغییر دارید

باید قدم های کوچیک بردارید.

برای تغییر این 4 کارو انجام بدید:

1 تغییری که میخواهم بکنم

2 تاچه حد میخواهم پیش بروم

3 سود و زیان

4 چه باید بکنم که متفاوت باشم

اصل مطلب اینه شمابا این کار اون خواسته خودتون رو عینی و ملموس میکنید

و میدونید میخواید چکار کنید. یه مثال:

مثلا برای مقابله با کمرویی، اگه ازون دسته افراد لپ گلی هستید، باید از درجات کم شروع به تغییر کنید

مثلا داشتن یه احوال پرسی ساده و بدون خطر با همکلاسی و بعد به مرور همکلامی با یک منبع قدرت بدون

داشتن احساس خطر.

احتمالاً خیلی کلی نوشتم. متاسفم..