گاه گدار یک روان شناس پاره وقت

* در اداامه صحبتای قبلیمون، این نکته رو اضافه کنم که وقتی قرار است صریح و بی پرده باشید،

از کلمات عذر خواهی استفاده زیاد نکنید. یعنی خیلی عذر خواهی نکنید.

** در مسئله جسور بودن، داشتن تفاهم دوستانه (rapport) باید مد نظرتون باشه.

اگه راپورت مناسبی داشته باشید در رسیدن به خواسته کمک کننده است.

جسور سرد نباشید. جسور گرم و پذیرا باشید.. اون جسارت کاذبه و داشتن تفاهم

جسارت واقعی. راپورت داشته باشین.

راپورت یعنی: گوش دادن فعال (مطمئن باشید مردم خوب میفهمن شما توجه مطلوب رو به

حرفاشون دارید یا نه)- ابراز جمله های همدلانه از سوی شما- سوال پرسیدن از گوینده در

مورد حرفهایی که با شمادر میوون میذاره- پیدا کردن یه مطلب مشترک بین خودتون و فرد مقابل

و صحبت درباره اوون- چشم تو چشم شدن با طرفتون.

راپورت مثل ساختن پل برروی رودخانه رابطه را متصل و قوی تر نگه می دارد.

**** خوب من بشما ارادت دارم  اما نوشتن مطالب به نحو احسن و اینکه کیفیت کار

پایین نیاد ، مسئولیت میخواد و من تا اواخرفروردین قطعاً مطلب جدیدی نمیذارم.

و این شعر هم کادوی من برای شما خوانندگان عزیزم به مناسبت عید نوروز:

رسیده که باشی
طعمت اشتهای خاک را باز می کند
نارس هم ،  فرقی نمی کند
تنها بی اشتها جویده می شوی

(محمد علی بهمنی)

نظرات ()

*   در رابطه با مباحث قبلی، اینو بگم که خواستن و توانستن فرق داره.

اینکه شما بتوانید ابرازوجود مناسبی داشته باشید با اینکه بخواهید این رفتار را در

موقعیت های مناسب (بنا به تشخیص خودتون) ابراز کنید، تمایز بذارید.

یکی از راه های پیشرفت در ابرازوجود اینه که خودتون را در موقعیتی خنثا و

قابل پیش بینی قرار بدهید. مثلا میدونید که اگر درخواستی از فردی داشته باشید،

پاسخ ان فرد حتما منفی است. جواب های منفی احتمالی که از اوون فرد

احتمال دارد بشنوید، را در ذهن مرور کنید و حدس بزنید.

این ها یه سری تمرین های رفتاری است که فرد بتونه موقعیت رو پیش بینی

کنه و  از سردرگمی دربیاد. چون بیشتر افراد که جسارت و جرأت مطلوب و دلخواه

خودشون رو ندارن، از عدم پیش بینی موقعیت ها رنج میبرن.

وقتی در موقعیت های آسون خودتو قرار بدی و بتونی حدس بزنی و پیش روی کنی،

کم کم ترس از موقعیت های ناشناخته از بین میره و تعداد واکنش های مناسبی

که قرار است دراین موقعیت ها از خودت نشوون بدی، رو به افزایش میره.

..

**  یادتونه نوشتم رفتار assertive (جراتمندی یا ابراز وجود) با پرخاشگری فرق داره:

هر دو درباره پایداری بر حقوق فردی است. در موقعیت جراتمندی فرد به حقوق دیگران

هم احترام میذاره و خط مشی مصالحه و توافق داره: موقعیت برنده-برنده.

اما افراد پرخاشگر گستاخ، منیپولیتیو، خوار و خفیف کن و بددهان و پرخاشگر هستن.

در مورد انگیزه های دیگران طرز فکری منفی دارند و دنبال تلافی هستند.

به نقطه نظر دیگران توجهی ندارند و با هزینه کردن دیگران به موقعیت برنده دست می یابند.

و به دنبال ایجاد تعارضات غیر ضروری هستن.

...

*** خوب حالا برای این جلسه:

صریح و بی پرده باشید.

یه مطلب رو نپیچید در هزارلای حرف. در لفافه یا معذوریت یا رودربایسی یا چاپلوسی.

اگه درخواستی داری اصل قضیه رو بگویید. و متقابلاً جواب هم بی پرده باشه.

یعنی هم درخواست و هم پاسخ بدور از این موارد بالا باشه.

(حالا که فکرشو میکنم میبینم کاش ما غنی سازی شخصیتی داشتیم بجا غنی سازی چیزای دیگه)

بهترین روش بعد از ابراز مخالفت صریح و واضح، ارائه راه حل هایی از سوی خودتون است.

یعنی یک (نه) کشدار نگید و بروید به سمت کارخودتوون. بلکه برای فرد پیشنهادهایی

داشته باشید. چون با (نه) گفتن درسته شما برنده اید اما موقعیت باید دوطرفه برنده باشد.

3 تا مسیر وجود داره برای دنباله روی که تایپ نشده است و هفته آینده میذارمشوون.

..

این سایت ** دانلود کتاب است . البته مدتی با عنوان جرایم رایانه ای بسته بود ولی کتابهای

خوبی برای دانلود داره. اگه کتاب خوبی دانلود کردید، بمن هم خبر بدید..

نظرات ()